Costa Rica! “Het spoor van mijn dromen”
Ik word stiller en stiller, we rijden nu al 9 km over onverharde weg, dwars door het regenwoud. Ongelooflijk, echt elke cm2 is begroeid, vergezichten zoals in boeken en natuurfilms, stromende beken, de kleurrijkste vlinders, het geluid van krijsende papegaaien en nimmer stoppende cicades….. ik rij in het spoor van mijn dromen, kan het maar niet geloven!
..
28 november 2008 Panama city Hotel EL- Panama.
Hangend uit het raam speur ik over de stad, ben moe van de lange reis, eerst even genieten van de “loodrecht naar beneden regen”‘ Het is klam, genietend van mijn vijfde shaggie alweer in een hotel waar nergens gerookt mag worden, voel ik me klein in deze wereldstad. Tuterende auto’s, politiesirene’s zoals in Amerikaanse speelfilms en her en der harde muziek, Zuid-Amerikaanse muziek….. Ik ben op weg naar Costa Rica, morgen zal ik er zijn!
De eerste indruk
De uitgang van het vliegveld heeft twee deuren, Het eerste type deur ken ik wel, gewoon schuifdeuren die als je nadert vanzelf open gaan. Maar dan loop ik tegen een type deur aan waar ik wel eens van gehoord heb maar nooit zelf heb ervaren. Een overweldigende vochtige warmte klampt je als een kleffe deken vast en laat je niet meer los. De verwachtingen zijn hoog gespannen en kan niet wachten om een eerste wandeltocht te maken en hoop vooral mooie foto’s van insecten, bloemen en kikkers te kunnen maken.
………………………………………………………………………………………………………………………